DL01Çiçek Çarpması

sen sormadan ben söylerim:
suladım demin fesleğenleri
ayrıca söylemek isterim şunu da:
bugün de böylece unutmadım seni.

korkan yeni yaşamalardan haklı olarak
sayfada ayraç bulunduran ürperi
sanki açtığın bütün kitaplardan
açarken dökmüşsün sözcükleri

hatırla: girince bir taşıt çakıllığa
bir karpuz inlerdi çatırdayarak
bencileyin metil alkol, sencileyin Metin Altıok!
eriyor kalbin harında aklın tüfengi

maksadını aşıyor coşkun eylem sabırsız kör hançer biçmi
aklın iktidarını bileyen kalbin danışık hançeri
bir lokma su içeceksin ayakların da su içre
gülden bozma bir fesleğen gibi

hiçkimse sağır olamaz dünyada şu var
ötekini duyamazsın kalp gürültünden
bu yüzden hep bir çantaya koydun
sevdalardan geçirirken kalbini

bir de var ne göl ne okyanusta
her yürek barbardır-kanla paklanır anca
yeni dünyada jilete geçse de kılıç üreticileri
kap-kacak eritilip süngü yapılır eski dünyada

kendime göre bir uçurum hâlâ bulamadım
biricik kör jiletim, ağdasız Juliet’im
genzimde yalnız bir yamaç tozudur gider
şehrin üveyine deniyor taşrada yetim

bir hamal gibiyim bütün anlamları yüklenmiş
sürekli bir aynaya bakarken irkildim
sözgelimi bir çiçek çarpması yani
yutkunurken kusursuz bir gül dikeni

tek ve doğru bir anahtarım olmadı
imkansız kilitlerin önünde
denedim ben de binlerce saç tekini
doğru aşkta kel olmak ırsi değilmiş

2010